Arthur

Titel: Arthur
Regisseur: Jason Winer
Genre: Komedie, Romantiek
Speelduur: 110 minuten
Releasejaar: 2011

Korte samenvatting:
Arthur Bach (Russell Brand) is de kinderlijke en onverantwoordelijke erfgenaam van een enorm fortuin. Hij brengt zijn dagen door met feesten, drinken en dure speeltjes, terwijl zijn trouwe nanny Hobson (Helen Mirren) hem zo goed mogelijk uit de problemen houdt. Zijn moeder is zijn gedrag zat en stelt hem een ultimatum: hij moet trouwen met de ambitieuze zakenvrouw Susan Johnson (Jennifer Garner), anders raakt hij zijn erfenis kwijt. Dan ontmoet Arthur de eigenzinnige Naomi (Greta Gerwig), die zonder vergunning rondleidingen geeft in Grand Central Station, en wordt hij verliefd. Hij moet kiezen tussen zijn luxe leven en de vrouw van wie hij echt houdt. De film is een remake van de gelijknamige komedie uit 1981 met Dudley Moore.

Trailer:

Heb ik de film afgekeken?
✘ Nee, na ongeveer driekwart doorgespoeld naar het einde. Ik kan natuurlijk geen film stoppen zonder het einde gezien te hebben.

Review:

• Eerste indruk:
  De enige reden waarom ik aan deze film begonnen ben, is dat Russell Brand de hoofdrol speelt. Het verhaal zelf trok me niet.
• Verhaal & Script:
  Het verhaal is zo dun en cliché als het maar kan: een rijke man die moet kiezen tussen geld en liefde. Er zitten weinig verrassingen in.
• Acteerwerk:
  De humor van Russell Brand heeft me tot ongeveer driekwart van de film kunnen boeien. Toch zie ik erg veel overeenkomsten met zijn rol in Get Him to the Greek, dus ik vraag me af hoe lang hij me nog kan blijven boeien. Helen Mirren is een fijne tegenspeler als Hobson.
• Visuele stijl & Cinematografie:
  Verzorgd en kleurrijk, met New York als glanzend decor. Niets bijzonders, maar het past bij de luxe wereld van Arthur.
• Muziek & Geluid:
  Een luchtige soundtrack die past bij een romantische komedie, maar niet blijft hangen.
• Tempo & Spanningsopbouw:
  Tot ongeveer driekwart hield de humor van Brand het tempo erin. Daarna was voor mij de rek eruit en heb ik doorgespoeld naar het einde.

Plus- en minpunten:
✔ De humor van Russell Brand
✔ Helen Mirren als Hobson
✘ Dun en cliché verhaal
✘ Te veel overeenkomsten met Get Him to the Greek

Eindoordeel:
5/10 – Geen film die ik nog een keer zou kijken, en zeker geen film die ik in mijn dvd-collectie zou willen zien.