
Titel: The More the Merrier
Regisseur: George Stevens
Genre: Komedie, Romantiek
Speelduur: 104 minuten
Releasejaar: 1943
Korte samenvatting:
Washington D.C., midden in de Tweede Wereldoorlog: de stad zit zo vol dat er nauwelijks nog een kamer te vinden is. De nette en principiële Connie Milligan (Jean Arthur) besluit uit vaderlandsliefde de helft van haar appartement te verhuren. Ze verwacht een keurige jongedame, maar krijgt de gepensioneerde miljonair Benjamin Dingle (Charles Coburn), die zich met veel bravoure naar binnen praat. Dingle verhuurt vervolgens zonder overleg de helft van zijn helft aan sergeant Joe Carter (Joel McCrea), die een paar dagen in de stad is voordat hij naar het front vertrekt. Connie is verloofd met de saaie ambtenaar Charles Pendergast (Richard Gaines), maar Dingle heeft heel andere plannen en speelt stiekem koppelaar tussen Connie en Joe. In het krappe appartement, met een strak badkamerschema, ontstaat de ene komische situatie na de andere.
Trailer:
Heb ik de film afgekeken?
✘ Nee, na 15 minuten gestopt.
Review:
- Eerste indruk:
Dit was er weer een waarbij ik blij was dat ik hem na een kwartier weer uit kon zetten. De dialogen voelden opgezegd en onnodig lang. De comedy-effecten waren oudbollig en voor mij niet grappig. - Verhaal & Script:
Het verhaal is eenvoudig, maar het script zit vol slimme grappen en kleine running gags, zoals het strakke ochtendschema van Connie. Helaas zijn deze grappen en gags aan mij niet besteed. - Acteerwerk:
Charles Coburn speelt de bemoeizuchtige Dingle; het was voor mij langdradig om naar te kijken. - Visuele stijl & Cinematografie:
Klassiek zwart-wit uit de Hollywoodstudio’s. Vooral het appartement wordt slim gebruikt om de krapte voelbaar te maken. - Muziek & Geluid:
De muziek blijft op de achtergrond en ondersteunt vooral de luchtige toon. De dialogen zijn hier de echte muziek. - Tempo & Spanningsopbouw:
Het is in mijn ogen erg langdradig.
Plus- en minpunten:
✔ Een verrassend herkenbaar thema: woningnood in de grote stad
✔ Het krappe appartement wordt slim in beeld gebracht
✘ Oudbollige humor die voor mij niet werkte
✘ Opgezegde, onnodig lange dialogen
✘ Langdradig, al in het eerste kwartier
Eindoordeel:
4/10 – Een charmante oorlogskomedie, maar niet aan mij besteed.