The Major and the Minor

Titel: The Major and the Minor
Regisseur: Billy Wilder
Genre: Komedie, Romantiek
Speelduur: 100 minuten
Releasejaar: 1942

Korte samenvatting:
Susan Applegate (Ginger Rogers) werkt in New York als hoofdhuidmasseuse, maar na een jaar vol opdringerige klanten, onder wie de joviale Mr. Osborne (Robert Benchley), is ze de stad meer dan zat. Ze wil terug naar haar moeder in Stevenson, Iowa, maar op het station blijkt de prijs van een treinkaartje verhoogd en heeft ze niet genoeg geld. Om toch mee te kunnen, verkleedt ze zich als twaalfjarig meisje, zodat ze voor de helft van de prijs kan reizen. In de trein wekt ze argwaan bij de conducteurs en vlucht ze de coupé in van majoor Philip Kirby (Ray Milland), die gelooft dat ze echt een kind is en zich over haar ontfermt. Zo belandt ‘Su-Su’ op de militaire academie waar hij lesgeeft, tussen een hoop verliefde cadetten, Kirby’s verloofde Pamela (Rita Johnson) en haar slimme zusje Lucy (Diana Lynn), die al snel doorheeft wie ze echt is.

Trailer:

Heb ik de film afgekeken?
? Ja, op zondag 18 begonnen en op maandag 19 oktober verder uitgekeken.

Review:

• Eerste indruk:
  De film greep me direct, het verhaal heeft een vloeiend verloop, niet te snel niet te langzaam. Fijne film om naar te kijken. Op een paar zaken na zoals jongens van 16 tot 18 die achter een meisje van 18 aan zitten bijvoorbeeld, heeft de film de tand des tijds goed doortaan.
• Verhaal & Script:
  Het is geen diepgaand verhaal, maar vermakelijk genoeg om lekker te blijven kijken
• Acteerwerk:
  Ginger Rogers is meesterlijk, Ik had mijn twijfels voordat we gingen kijken omdat ik haar in eerdere films zonder Fred Astaire niet super vond acteren. Maar die twijfels waren dus ongegrond.
• Visuele stijl & Cinematografie:
  Klassiek en verzorgd zwart-wit in de studiostijl van Paramount uit die tijd.
• Muziek & Geluid:
  De muziek blijft vooral op de achtergrond en ondersteunt de lichte toon. De dialogen zijn hier duidelijk de hoofdzaak.
• Tempo & Spanningsopbouw:
  Het begin in New York en de treinreis zijn vlot en grappig. Op de academie zakt het tempo af en toe wat in, maar richting het einde pakt de film het weer goed op.

Plus- en minpunten:
? Ginger Rogers in topvorm
? Scherpe, grappige dialogen van Wilder en Brackett
? Het uitgangspunt is met de blik van nu soms ongemakkelijk
? Het middendeel op de academie sleept een beetje

Eindoordeel:
8/10 – Een charmante en grappige komedie met een meesterlijke Ginger Rogers. Niet elke grap is even goed verouderd, maar ik heb me prima vermaakt.